Met Mondriaan en de kunstenaars die werken in de geest van Bauhaus, deelt
Frank Dammers de behoefte om in zijn kunst uiting en vorm te geven aan de
ideologie van de betere wereld.
Zijn fascinatie voor de architectuur spreekt uit de geometrische en
evenwichtige opbouw van de composities waarin elk kleurvlakje op zijn plaats
valt. Uit het arbeidsintensieve scheppingsproces spreekt zijn voorkeur voor
het aangaan van uitdagingen. Op ingenieuze wijze speelt Frank Dammers met
ruimte en perspectief. Harmonie, evenwicht en natuurlijke beleving houden
gelijke tred in schilderijen die het oog strelen en verbazen, maar ook
misleiden.
Met overgave en jobsgeduld past Frank Dammers ordeningsprincipes toe. Hij
rangschikt kleurvlakken net zo lang totdat een beeld ontstaat dat zowel
recht doet aan de concrete waarneming van de werkelijkheid als aan de
ongebreidelde fantasie van de schilder en zijn behoefte om op een positieve
en opbouwende manier naar de werkelijkheid te kijken.

Wim van der Beek